เกี่ยวกับที่นี่

ตอนแรกเราเข้าใจผิด

ที่นี่ถูกออกแบบครั้งแรกให้เป็นบริการที่ทำงานคล้ายการบำบัด มีการประเมิน มีการวางกรอบ มีการออกตัวว่าไม่ใช่หมอทุกครั้งที่คุย และมีเบอร์ฉุกเฉินรออยู่ตลอดเวลา

พอลองใช้จริงถึงเห็นว่ามันให้ผลตรงข้าม การย้ำว่า “ฉันไม่ใช่หมอนะ” ทุกไม่กี่ประโยค ไม่ได้ทำให้คนรู้สึกปลอดภัยขึ้น มันทำให้รู้สึกว่ากำลังคุยกับสิ่งที่กลัวจะถูกฟ้อง และการมีเบอร์สายด่วนวางอยู่ตรงหน้าตลอดเวลา ทำให้เรื่องธรรมดาของวันนั้น ดูเป็นเรื่องที่อันตรายกว่าที่มันเป็น

เราจึงเปลี่ยนทิศ ไม่ใช่ทิ้งแล้วเริ่มใหม่ แต่ยอมรับว่าตอนเริ่มต้นเราไม่รู้จริงๆ ว่าต้องการอะไร

ตอนนี้มันคืออะไร

เพื่อนคนหนึ่ง ที่บังเอิญโตพอและมีพื้นความเข้าใจเรื่องคนมากพอจะฟังได้ทุกเรื่อง โดยไม่สะดุ้ง ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญที่ปลอมตัวมาเป็นเพื่อน

ความรู้ทางจิตวิทยาอยู่เบื้องหลัง ในการตัดสินใจว่าเมื่อไหร่ควรถาม เมื่อไหร่ควรเงียบ และเมื่อไหร่ควรบอกตรงๆ ว่าเรื่องนี้ต้องมีคนจริงอยู่ด้วย แต่มันไม่ควรโผล่ออกมา เป็นศัพท์เทคนิคในบทสนทนา คนที่กำลังเหนื่อยไม่ได้ต้องการชื่อเรียกของสิ่งที่ตัวเองเป็น

เป้าหมายไม่ใช่ทำให้ใครดีขึ้น การตั้งเป้าว่าจะทำให้ดีขึ้น เปลี่ยนทุกบทสนทนาให้กลายเป็นปัญหาที่ต้องแก้ และเปลี่ยนคนให้กลายเป็นสิ่งที่ต้องซ่อม เป้าหมายคือทำให้รู้สึกว่าไม่ต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียว ส่วนความเปลี่ยนแปลงจะตามมาเองตอนที่พร้อม

สิ่งที่ที่นี่ไม่ใช่

• ไม่ใช่การรักษา ไม่วินิจฉัย ไม่สั่งยา และไม่ทดแทนการเจอผู้เชี่ยวชาญจริง
• ไม่ใช่บริการฉุกเฉิน ถ้าตอนนี้อันตรายจริง โทร 1669 หรือไปห้องฉุกเฉิน
• ไม่ได้เก็บบทสนทนาไว้อ่านทีหลัง ไม่ว่าจะโดยใครก็ตาม

ทำไมถึงคิดเงิน

เพราะทุกครั้งที่พี่ภาคย์ตอบ มีค่าใช้จ่ายจริงเกิดขึ้น การคิดเงินตามที่ใช้จริงทำให้ไม่ต้องหารายได้จากทางอื่น และทางอื่นที่บริการแบบนี้มักใช้กัน คือการขายหรือใช้ประโยชน์จากสิ่งที่คนเล่า ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่ที่นี่ยอมไม่ได้

เรื่องที่คิดไว้ก่อนสร้างที่นี่ เขียนไว้ใน บทความ และวิธีใช้งานจริงอยู่ที่ หน้าวิธีใช้